İŞVEREN MARKASI

Üretim depart­manı, makine ve ekip­mana yatı­rım yapar­ken, İK’da aynı şeyi insan için yapar. İK’nın yatı­rımı insan­dır. Dola­yı­sıyla üretim depart­manı, nasıl maki­ne­le­rin yatı­rım geri dönü­şünü hesap­lı­yorsa, İK da aynı şeyi istih­dam ettiği insan­lar için yapmalıdır.

Tom Peters, “Re-Imagine” adlı ese­rinde, “İK pro­fes­yo­nel­le­ri­nin artık masa­nın başına geç­me­leri gerek­ti­ği­nin” altını çizi­yor. Bu görüşe katıl­ma­mak müm­kün değil. Ancak masa­nın başına geç­me­den önce masaya oturmak gerek.  

Bu yazıma bazı­la­rı­nın tepki gös­te­re­ce­ğini bili­yo­rum. Ancak bir takım yan­lış anla­şıl­ma­ları orta­dan kal­dır­mam şart. İşveren Marka Yöne­ti­mi­nini; bir şirke­tin mevcut/potansiyel çalı­şan­la­rı­nın zih­ninde “çalı­şı­la­bi­lecek en iyi yer” algısı yaratma süreci ola­rak tanım­la­mış­tım. Ayrıca pek çok defa­lar bu algıyı, pres­tij, içten­lik, coşku, yeter­li­lik gibi sem­bo­lik özel­lik­ler kul­la­nı­la­rak oluş­tu­rul­ma­sı­nın önemini vur­gu­la­mış­tım. Burada amaç, işlet­meye sür­dü­rü­le­bi­lir bir reka­bet avan­tajı yaratmaktı.