İŞVEREN MARKASI

İK pro­fes­yo­nel­le­ri­nin büyük bir kıs­mı­nın ölçüm konu­suna mesa­feli yak­laş­tık­la­rını bili­yo­rum. Fakat bazı­la­rı­nın ise bu işi faz­la­sıyla sahip­len­dik­le­rini gör­mek­te­yim. Öyle ki bazı İK pro­fes­yo­nel­leri, gere­ğin­den fazla ista­tis­tik top­la­ya­rak İK’nı sadece sayı­lar üzerin­den çalı­şan bir depart­man haline geti­ri­yor­lar. Tabi say­larla fazla meş­gul olduk­la­rın­dan işin psi­ko­lo­jik yönünü unu­tu­yor­lar. Oysa ista­tis­tik­ler, İK’nın insan iliş­ki­le­rini daha iyi yöne­te­bil­mesi için bir […]

Üretim depart­manı, makine ve ekip­mana yatı­rım yapar­ken, İK’da aynı şeyi insan için yapar. İK’nın yatı­rımı insan­dır. Dola­yı­sıyla üretim depart­manı, nasıl maki­ne­le­rin yatı­rım geri dönü­şünü hesap­lı­yorsa, İK da aynı şeyi istih­dam ettiği insan­lar için yapmalıdır.

Tom Peters, “Re-Imagine” adlı ese­rinde, “İK pro­fes­yo­nel­le­ri­nin artık masa­nın başına geç­me­leri gerek­ti­ği­nin” altını çizi­yor. Bu görüşe katıl­ma­mak müm­kün değil. Ancak masa­nın başına geç­me­den önce masaya oturmak gerek.